تاریخ : دوشنبه، 15 تير ماه، 1394
موضوع : تحلیل فیلم,شبهات,حقوق بشر,عبرت

سرگرم‌سازی نامحدود و غفلت بی‌پایان در رقص و موزیک

پشت پرده چند شبکه فارسی زبان ماهواره ای؛
 
شبکه های پخش موزیک سیاست اندلسی سازی جامعه ایرانی را دنبال می کنند سیاستی که در نهایت به سقوط جامعه و زیر سلطه رفتن آن می انجامد.
 

  هنر وسیله ای است برای بیان موضوعات در اشکال جذاب و تاثیرگذار، و موسیقی هنری است در ارتباط با لحظات زندگی و تمایلات مهم انسان که تأثیر آن بر ذهن و روان او ناخودآگاه، عمیق، بی‌واسطه، تدریجی و ماندگار است. تأثیری که می‌تواند فرد و جامعه را ناخواسته به سمت آرامش و تعالی یا برعکس فساد، تباهی، مصرف گرایی و شهوت سالاری سوق دهد.

 

طی سال های اخیر کارکرد شبکه های ماهواره ای بر فضای ایران از غلبه برنامه های سیاست محور، به سوی فعالیت های ضدفرهنگی منصرف شده و در راستای این هدف، تجهیز و افزایش شبکه های پخش موزیک شتاب بیشتری گرفته است.

 

در نگاه اول آنچه از این شبکه ها به ذهن تداعی می کند، شبکه ای شاد و سرگرم کننده است. چیزی که صاحبان آن ادعا می کنند.

 

 

 

 

اما برنامه سازان این شبکه ها با آگاهی از تاثیرات یادشده موسیقی بویژه در جوان ترها، بصورتی حساب شده ابتذال را به جامعه ایرانی تزریق می کنند. در واقع آنها در پوشش سرگرمی یا سرگرمی سازی " Entertainment" و با جادوی موسیقی، تکنیک راهبردی "کنترل ذهن" را پیاده می کنند که در این مقطع حساس زمانی می کوشد با رسوخ به ناخودآگاه ذهن مخاطب ایرانی فرهنگ بیگانه را تحمیل کند.

 


 




منبع این مقاله : :وب سایت رسمی سید بحری
آدرس این مطلب : http://seyedbahri.ir/658/سرگرم‌سازی-نامحدود-و-غفلت-بی‌پایان-در-رقص-و-موزیک/